De belangrijkste spelers werden veroordeeld en uiteindelijk weer vrijgelaten nadat ze tientallen Tsjadische kinderen hadden ontvoerd waarvan ze beweerden dat het wezen uit Darfoer waren. Deze missie was amateuristisch van opzet en kan beschouwd worden als een randverschijnsel dat weinig representatief is voor de alsmaar groeiende competentie en engagement van de overgrote meerderheid van de hulpverleners.

Maar desalniettemin is er een breuk in het vertrouwen gekomen. Organisaties zoals PZG, die onder andere zieke kinderen vervoeren en migranten begeleiden, moeten dus nóg meer professionalisme aan de dag leggen. In de toekomst zullen enthousiasme en vrijgevigheid niet meer volstaan: crisissen worden talrijker, gewelddadiger en tegelijk ook complexer. In het oosten van de Democratische Republiek Congo of in Kenia bijvoorbeeld, twee actieterreinen van PZG, duiken nooit eerder geziene toestanden op. Zowel in Kivu als in Ituri is het geweld voornamelijk gericht op burgers, vrouwen en kinderen, die het slachtoffer worden van verkrachtingen en gedwongen rekruteringen. Hele dorpen, de volledige oogst incluis, worden er vernield.

In Kenia heeft de politieke crisis na de verkiezingen van december 2007 zware etnische rellen veroorzaakt en tienduizenden mensen op de vlucht gejaagd. Samen met de klimaatscrisis heeft de politieke crisis de tegenstellingen nog verscherpt. Bevolkingsgroepen die op de vlucht slaan uit streken waar droogte heerst of die te kampen hebben met overstromingen, gaan op zoek naar vruchtbare grond en moeten daarbij de concurrentie aangaan met andere bewoners.

Andere landen, de staten in de Hoorn van Afrika, Niger en de landen van de Sahel, worden eveneens bedreigd door de capriolen van het klimaat. Bovendien lijden ze zwaar onder de stijging van de voedselprijzen. In deze landen is 40% van de kinderen ondervoed en een kind op vijf sterft voor de leeftijd van vijf jaar...

Er is weliswaar een beetje vooruitgang geboekt in Azië (ondanks opeenvolgende natuurrampen), maar de secretaris-generaal van de VN bevestigt dat een vijfde van de wereldbevolking nog altijd in extreme armoede leeft (tegenover een derde in 1990...).

De donateurs willen meer dan ooit informatie krijgen over wat er met hun geld gebeurt en eisen een maximale efficiëntie en transparantie. Daarom publiceert PZG zijn balans en resultaatrekeningen op de internetsite van de stichting van openbaar nut Donorinfo. Naast het grote publiek, dat ons nog altijd trouw steunt, hebben 3 multilaterale geldschieters hun vertrouwen in PZG bestendigd: het Internationaal Migratiebureau (IMO), dat samenwerkt met het Amerikaanse vluchtelingenprogramma (US Refugee Program), het Ontwikkelingsprogramma van de Verenigde Naties (UNDP) en de Algemene Directie voor Humanitaire Hulp van de Europese Commissie (ECHO).
De moeilijke context op het terrein heeft PZG er meer dan ooit toe aangezet om steevast voor gekwalificeerd personeel te kiezen: de 14 piloten die elkaar opgevolgd zijn in de Democratische Republiek Congo of die in Kenia de missieleiders adviseerden, zijn allemaal ervaren “broussepiloten”.

De Democratische Republiek Congo is wereldrecordhouder op het vlak van luchtvaartongevallen, maar de drie Cessnatoestellen die eigendom zijn van PZG en in het oosten van het land ingezet worden, staan synoniem voor veiligheid. In de Oostelijke Provincie en in het District Ituri vervoeren ze materiaal en hulpverleners en evacueren zieken en gewonden.

De teams van PZG maken landingsbanen weer bruikbaar, zorgen voor het onderhoud ervan en brengen ze zorgvuldig in kaart. Samen met 40 humanitaire organisaties ter plaatse brengt PZG op die manier hulp aan 7 miljoen mensen.

In Kenia heeft PZG het isolement doorbroken van de noordelijke streken: het duurt er 6 dagen om de hoofdstad over land te bereiken... Veehoeders uit Ethiopië of Somalië hebben zich bij de plaatselijke bevolking gevoegd, die al sterk te lijden had onder de droogte. Drie en een half miljoen mensen hebben dankzij PZG medicijnen en voedselhulp gekregen.

In Madagascar wordt het leefmilieu bedreigd door de toenemende ontbossing. Hier is PZG een partnership aangegaan met het WWF. Bedoeling is om de streek vanuit de lucht te monitoren en op basis van luchtfoto’s een beter idee te krijgen van de zones die beschermd moeten worden.

Nog in 2008 zal PZG verder proberen om de ontbrekende vervoersschakel te zijn, zodat hulporganisaties bij de meest afgelegen bevolkingsgroepen kunnen raken. In dit opzicht werd er geprospecteerd in Tsjadische provincies die grenzen aan Soedan, waar door de oorlog 230.000 vluchtelingen zijn terecht gekomen. PZG overweegt ook om aan de slag te gaan in de Centraal-Afrikaanse Republiek, een indirect slachtoffer van het conflict in Darfoer.

Deze acties op het terrein, die weldoordacht, professioneel en duurzaam gevoerd worden, zorgen ervoor dat PZG met kennis van zaken kan spreken als het erop aankomt een breed publiek te sensibiliseren over duurzame ontwikkeling, voedselzekerheid of mensenrechten. Zo voegen wij een extra schakel aan de solidariteitsketting toe: die van de ervaring...